flugi

flugi

woensdag 13 juni 2012

Hemel of Hel


Kommer en Kwel in de Gasthuiskerk

Niet om ons arrogant op de borst te slaan , beste schaakvrienden , maar wat herbergt DSG naast onze kernactiviteit toch juwelen van talenten.
Neem Joop , de onvermoeibare vormgever van kleurrijke reportages op de site.
Daarnaast Jans weergaloze commentaar op onze schaakactiviteiten , dat naast enig verdriet toch vooral veel lachwerk bevat.
Onze teamleiders Robbie en Albert , die hun teams desnoods naar de overwinning SLEPEN.
En vergeet ook Joke niet , die alleen al met haar stralende lach alle schakersharten sneller doet kloppen. Applaus , applaus !

Om nu meteen maar met de deur in de Gasthuiskerk te vallen , Jan heeft op zaterdag 9 juni een nieuwe triomf op zijn toch al zo goed gevulde palmares mogen bijschrijven via zijn glansrol van chirurgijn



in de ontroerende tragi-komedie Hemel of Hel , geschreven door niemand minder dan Tineke Beishuizen. Op een fraai bij de inhoud passende locatie

zet hij in dit stuk - een panopticum van de lijdende mens in de middeleeuwen - een geneesheer neer die behalve heelt ,

een herrezen dode in een soort Lazarus-act terugvoert naar het aardse bestaan ,


de urine proeft van een oudere man die onder de gordel van alles mankeert en ten dode lijkt opgeschreven


de pijn van een man verlicht die uit misplaatste zuinigheid verrekt van de pijn in zijn mond omdat de kwakzalver hem eerst twee gezonde kiezen heeft uitgetrokken en pas daarna de rotte en onder het verbonden worden minzaam van heelmeester Jan te horen krijgt dat hij voortaan beter meteen naar laatstgenoemde kan komen ,


waarna hij een melaatse man vriendelijk maar dringend naar de wenkende hemelpoort verwijst. De zalf voor alle pijn wordt door de chirurgijn op rustige en overtuigende wijze op een voor moderne toeschouwers onverwachte plek gesmeerd , namelijk de ziel van het slachtoffer.
Deze wordt namelijk door hem voorbereid op een -normaal gesproken-jubelende ontvangst aan de hemelpoort of een terugkeer in de schoot van de aardse familie. Uitschot , zoals de stelende soldaat uit een beginscene , wacht eeuwig branden in het hellevuur.

De climax bereikt het stuk wanneer de chirurgijn met kennelijk genoegen maar ook zeer vakkundig een halve poot afzaagt


van een aan bed gekluisterde patient die zijn rechter voet toch nooit meer zal kunnen gebruiken. Triomfantelijk wordt de kluif aan alle aanwezigen getoond.


Een daverend applaus viel tenslotte alle acteurs en actrices - de lieve en hardwerkende zusters - ten deel voor hun levensechte interpretatie , maar zeker ook regisseur Ed Deibel ,Wilma van der Velden ( produktie) en Tineke Beishuizen (auteur en produktie) , evenals alle andere medewerkenden. Gaarne voeg ik daar mijn applaus aan toe.