flugi

flugi

vrijdag 23 december 2016

Fred als chroniqueur

Ook "onze" Fred is naast zijn schaakactiviteiten heel actief op een totaal ander gebied.
Op een uitgebreide en zeer verzorgde website verhaalt hij over zijn oom Fred.
Die oom, waar hij naar vernoemd is, was matroos 3de klasse op de onderzeeboot Hr. Ms. O13. In 1940 is deze onderzeeër niet meer van een patrouille bij de ingang van het Skagerrak teruggekeerd. Van de onderzeeër ontbreekt tot nu toe elk spoor. Ter nagedachtenis aan zijn oom heeft Fred uitgebreid onderzoek gedaan en zijn bevindingen op zijn website weergegeven.

http://www.Rienstra.eu

















Zelfs de radio had belangstelling voor zijn verhaal en het radio-interview kan beluisterd worden door op de volgende link te klikken.

RADIO-INTERVIEW

woensdag 24 december 2014

Emile als fotograaf

Emile heeft naast het schaken nog een andere hobby.
Hij fotografeert en niet onverdienstelijk.
Zo heeft hij in november aantal foto’s ingezonden naar 
(Klik Hier voor de site).
Onderstaande foto van Emile is genomineerd.
Het publiek dat deze site bezoekt kan op de foto's stemmen.
De foto's worden afgedrukt in het fotoboek 2014, dat in maart a.s. verschijnt.




dinsdag 16 september 2014

De Bijentuin


Joop en ik wonen al zo'n 40 jaar in Doesburg en in onze arrogantie denken we dat we aardig op de hoogte zijn van hetgeen in en rond ons stadje gebeurt. Niets is minder waar! In één van de Regiobodes van augustus zag ik een foto van Albert Lebbink staan in zijn hoedanigheid als voorzitter van de Doesburgse imkervereniging. Een jong koppel had een bijenvolk geadopteerd. Mijn belangstelling was gewekt.

Iedereen weet immers al een aantal jaren dat het helemaal niet goed gaat met de bijenpopulatie over de hele wereld. Een virus, te weinig bloemen en pesticiden zijn hier de oorzaak van. Geen bijen, geen bevruchting, geen voedsel voor de mens. Het wereldprobleem is niet door één individu op te lossen, maar zo'n initiatief als het adopteren van een bijenvolk van de plaatselijke imkervereniging is een manier om het probleem micro proberen aan te pakken. 
Albert was dus gauw gebeld en Joop en ik hebben ons direct aangemeld als"adoptieouders" van een bijenvolk. De uitnodiging om ons adoptiecertificaat op te komen halen op zaterdag 13 september in de Bijentuin aan de Panovenweg, hebben we enthousiast aangenomen. 










Op deze zonnige zaterdagochtend ontdekten we een voor ons totaal onbekend stukje natuur in Doesburg. Deze Bijentuin bestaat al een jaar of tien en wordt door zo'n 17 imkers gemaakt tot een bijengebied bij uitstek.Het was de maandelijkse inloopochtend voor bezoekers. De koffie stond klaar en de imkers gingen na de koffie weer aan het werk: bijenkasten die elders hadden gestaan terug in de stallen zetten. Op het terrein van de Bijentuin staan 4 stallen met bijenkasten en korven. In de tuin wordt jaarlijks door de imkers een bloemenmengsel uitgezaaid, dat voor de bijen veel stuifmeel en nectar biedt.

Aansluitend aan de tuin is het Vogelbosje aangelegd met verschillende bomen en struiken die hoog mogen uitgroeien, zodat niet alleen de bijen en insecten ervan kunnen genieten. Ook de vogels kunnen hier hun nesten bouwen en zich in het najaar en de winter te goed doen aan de bessen van de struiken en bomen.
Dan is er de Bijenweide, waar witte klaver en een eenjarig bloemenmengsel is ingezaaid. De bedoeling is om er een meerjarig bloemenmengsel te zaaien met planten die zaden vormen, waar dan weer insecten op af komen. De weide wordt 1 keer per jaar gemaaid en dit maaisel is weer goed voor het vee.
Verder is er ook nog de Hoogstamboomgaard met 6 appel- en 5 perenbomen.In het voorjaar zijn hun bloesems voedsel voor de bijen en andere insecten en in het najaar mogen de mensen de vruchten plukken. Zo is de voedselketen rond.Deze ochtend ben ik me, uit de informatie die Albert en de andere imkers me gegeven hebben, weer even bewust geworden hoe geweldig de natuur in elkaar zit. Vol overtuiging hebben Joop en ik onze handtekening op het certificaat gezet.
 We weten dat onze donatie van € 40,- goed gebruikt zal worden en we zullen zeker gebruik maken van de uitnodiging om ons geadopteerde bijenvolkje (er zitten 40.000 bijen in één kast) te volgen gedurende het gehele jaar.De 4 potjes honing die we (bij gunstige ontwikkeling en goede oogst) per jaar krijgen is een heerlijke bijkomstigheid.




Voor meer informatie: 
ga naar de website van de imkersvereniging.










Natuurtalenten

Natuurlijk kun je in de zomermaanden naar Guernsey gaan om daar te schaken.
Natuurlijk worden er aan de Spaanse kust ook tal van toernooien georganiseerd.
Natuurlijk zijn Amsterdam, Antwerpen, Berlijn , Praag ook heel aantrekkelijk als je meer van een stedelijke omgeving houdt. Ik ken schakers die met hun caravan of tentje van toernooi naar trekken.
Gelukkig weet bijna niemand dat je in de zomermaanden op droge dondermiddagen ook in de boomgaard in Beinum-west kan schaken. En dat moet zo blijven. Dat ga ik niet aan de grote klok hangen. Want wat een aardige omgeving is dat. Paradijselijk, bijna. Een royaal voetbalveld vol appel- en perenbomen van allerlei soort, pruimenbomen, notenbomen, al het fruit dat je bij de pas geopende biologische winkel in de kisten ziet, zie je hier hangen. En ’t is in de buitenlucht hè, dus toen ik zo’n middag tegen de zon in had zitten schaken, dachten de buren die me de dag daarop zagen, dat ik met vakantie geweest was en maar geboft had met dat mooie weer. Een nadeel van die buitenlucht is wel dat je maar kan schaken totdat er een bui losbarst. Gelukkig viel die pas tegen vijven. Wat van die buitenlucht weer een voordeel is, is dat er zoveel van is; een beetje vervuiling, daar kan ze wel tegen.
Dus Paul kan zijn pijpje opsteken en ik mijn sigaar. We spelen dan ook hoogstaande partijen.
Wat ik maar zeggen wil is dit: er is maar weinig nodig om tevreden te zijn. Een veldje op loopafstand, een kan koffie, een tasje met wat  flesjes erin, een ruwe houten bank en tafel en dan een potje schaken.

Zo maar. Voor de lol. In de boomgaard in Beinum-west. Maar niet verder vertellen.

vrijdag 21 maart 2014

Geurtstoernooi 2014

Begin deze maand werd in het Betuwse Zetten weer het Geurtstoernooi gespeeld. 
Zoals ik al eens eerder heb geschreven: dit is een bijzonder aardig toernooi en wel hierom. Ten eerste mag je er pas aan meedoen als je 50 jaar of ouder bent. Je hoeft dus niet bang te zijn dat je door puistige pubers of kinderen die net boven de tafelrand uitsteken, van het bord wordt geschoven. Bij de oudere medemens is het toernooi dan ook zeer in trek. Van heinde (Rotterdam, Groningen) en verre (Kleef, Amsterdam) stroomt men toe en dit jaar waren er zo’n 250 schakers op afgekomen. 
Aardig is ook dat je in een groep speelt met schakers van ongeveer dezelfde sterkte. Heel aardig is natuurlijk dat na afloop iedereen met een prijs naar huis gaat: een doosje met daarin drie potjes door Geurts geproduceerde heerlijke jam. Tot voor kort zaten er zes potjes in, maar kennelijk heeft de crisis ook de Betuwe bereikt. En als je wint, of bijna wint, krijg je een nog veel grotere doos met nog veel meer potjes van Geurts. Ook allemaal van uitstekende kwaliteit. Je zou je buren, vrienden, bekenden, familie dan ook willen aanraden: “Koop potjes van Geurts.” Maar wat zo gek is: je ziet die potjes nergens. Bij AH niet, bij de Coöp niet, bij Aldi niet, in delicatessenzaken niet, nergens. Ik denk dan ook dat die Geurts niet voor de handel produceert, maar om aan oude schakers weg te geven.

De laatste jaren doen er steeds meer leden van onze club aan mee. Dit keer waren Albert, Ben, Emile, Henk en ik van de partij. Henk kwam uit in de B-groep, Fred in de C-groep, Ben en ik in de D- en Albert in de E-groep. Gaande de dag, bleken de meesten van ons niet in topvorm te zijn. Albert eindigde met 3½ uit 7 in de middenmoot, Fred met 2½ punt net eronder, Henk werd met 2 punten kopman van de staartgroep. Ben en ik bleken al in de eerste ronde tegen elkaar te zijn ingedeeld. Toen Ben vergat een kwaliteit te winnen, kon ik relaxt een winnende aanval op zijn Damevleugel ondernemen. Ben kwam die klap niet meer te boven en kwam niet verder dan 1½ punt. Ik kreeg er vleugels door en won voor mijn doen vrij veel potjes. 
’t Is dat ik mijn laatste partij mijn eerste blunder maakte (ik gaf een Dame weg), anders was ik eerste geworden. Nu eindigde ik op een gedeelde derde en vierde plaats. Die plaats bleek toch nog goed voor de ontvangst van het maxi pakket, inhoudende zes potten jam, een pot appelmoes en een flesje vruchtensaus. Ik mag dus wel zeggen dat dit niet alleen een genoeglijke dag was, maar zeker ook een uiterst vruchtbare.
En dat zeg ik. 
Jan.

Voor uitslagen KLIK HIER